29 mei 2009Ik beken: ik heb een baksteen in mijn maag. Net zoals voor zoveel Vlamingen was het voor mij dan ook een droom om zo snel mogelijk een huis te kunnen kopen. Een droom die in 2001 in vervulling ging. Gelukkig maar, want sindsdien verdubbelden de huizen in prijs. Het is maar de vraag of we vandaag ons eigen huis nog zouden kunnen kopen als we opnieuw zouden moeten beginnen.
Het is geen wonder dat men tegenwoordig het ene na het andere tv-programma maakt over het kopen of renoveren van huizen. Voor veel jonge mensen is het immers knap lastig geworden om een huis te kopen, laat staan het huis van hun dromen.
Zo ook voor één van mijn 'Sex and the City'-vriendinnen, laten we haar Kim Cattrall noemen, die dringend op zoek is naar een eigen nestje. Vorig jaar ging ik regelmatig met haar mee de stad in. Voor een keer niet met Marlies Dekkers, Marie Jo of andere pikante verleidingen op het programma, maar koele bakstenen. Vriendelijke immo-jongens, altijd bereidwillig en in maatpak, leidden ons daarbij rond in de droompanden die we vooraf op internet hadden uitgekozen. We ontdekten snel een ijzeren wet: telkens als de vraagprijs haalbaar leek, was er nog een heleboel te renoveren. Dat was iedere keer een koude douche, want Kim Cattrall mag dan wel de looks en de brains hebben, het geld groeit niet op haar rug. Totdat een immo-jongen ons er plots op wees dat de stad Antwerpen premies toekende voor allerlei renovatiewerken waarop hardwerkende vrouwen als wij gegarandeerd recht moesten hebben.
Wij vierklauwens naar huis om onszelf rijk te rekenen op het lemma "premies" van de webstek van A. Alweer een koude douche, de stad gaf slechts premies voor panden met een kadastraal inkomen van maximum 745 euro. Ter info: het kadastraal inkomen wordt berekend op basis van de fictieve huurwaarde en bedraagt in Antwerpen gemiddeld 1.045 euro. Slechts 1 op de 4 woningen zit onder die 745 euro en dat zijn, met alle respect, meestal niet echt de panden waar jonge mensen van dromen. Kim Cattrall was ontroostbaar en ook ik zag een mooie logeerkamer in haar huis (om regelmatig - al was het maar voor één nacht - mijn kinderen te kunnen afzetten) aan mijn neus voorbij gaan. Waarom premies geven aan jonge gezinnen om ze naar de stad te lokken als er vrijwel niemand voor in aanmerking komt?
Die vraag stelde ik hardop aan iedereen die het horen wilde. Dus ook aan mijn baas, die naast parlementslid eveneens gemeenteraadslid is in Antwerpen. "Goede vraag Liesbeth, maak er eens een gestoffeerd dossier en een interpellatie van aan de bevoegde schepen", bromde die. Leuk, nog wat meer werk er bij. Maar wat een geluk voor Kim Cattrall. Want de bevoegde schepen moest Bart De Wever over de hele lijn gelijk geven. Het resultaat? De stad Antwerpen schafte vanaf dit jaar een aantal voorwaarden voor renovatiepremies af. Op zulke momenten ben ik best trots dat ik aan politiek doe. Het smaakt naar meer, hopelijk na 7 juni...
|
Auteur(s): |
Liesbeth Homans, Vlaams parlementslid, Vertegenwoordiger van de Vlaamse Gemeenschap in de Senaat, Fractieleider Senaat |
Contactinfo: |